Kerkgebouw

Centraal in het dorp Streefkerk staat ons fraaie kerkgebouw. Hoog op een donk is het al van verre zichtbaar. In deze kerk klonk de verkondiging van Gods Woord, zondag aan zondag en vaak ook in de week. Er werd en wordt gepreekt en gezongen, gegeven en ontvangen, gedoopt en avondmaal gevierd, gelachen en gehuild. Net als de gemeente zelf heeft het kerkgebouw, hoewel niet ongeschonden, de eeuwen getrotseerd. Dat is geen verdienste maar getuigt van Gods trouw.

De kerk van Streefkerk dateert van 1495, maar aangenomen wordt dat er voor die tijd al wel een kleine kapel is geweest. Mogelijk stond die op de plaats van het huidige zijkoor. M.W.Schakel schrijft in "25 eeuwen Alblasserwaard en Vijfheerenlanden" (overigens zonder bronvermelding): Streefkerk heeft in 1310 een kerk.

Streefkerk omstreeks 1786

Streefkerk omstreeks 1786

Het kerkgebouw van 1495 was een laat-gotische kruiskerk, behorend aan de scholasticus St. Salvator te Utrecht. In 1575 (of 1572) staken de Spanjaarden de kerktoren in brand. De herbouw vindt, zo gaat het verhaal, plaats met stenen van het afgebroken slot Schoonenburg onder Nieuw-Lekkerland.

Lang hebben de streefkerkers niet van hun herbouwde kerk mogen genieten. In 1647 wordt de kerk opnieuw door brand verwoest. Maar de strijd tegen het vuur wordt niet opgegeven. Weer wordt de kerk herbouwd en nu meteen flink uitgebreid. De symmetrie van de kruisvorm gaat daarmee grotendeels verloren.

Interieur voor de brand in 1914

 

Interieur voor de brand in 1914

Ruïne na de brand in 1914

Ruïne na de brand in 1914

De schitterende preekstoel en het in 1897 aangekochte orgel worden door vuur verteerd als in 1914, als gevolg van loodgieterswerk, de vlammen opnieuw hun tol eisen en het kerkgebouw verwoesten. In 1919 is het, geheel in oude stijl, weer gereed voor de eredienst.

In 1978 / 1979 is het kerkgebouw geheel gerestaureerd. Het staat dan al sinds 1967 geregistreerd als monument. Er zijn tijdens de restauratie twee gebrandschilderde ramen aangebracht, het ene in het zuidelijke transept, voorstellende Mozes met de twee stenen tafelen met daarop de tien geboden, het andere in het noordelijke transept, voorstellende de Zaaier uit de gelijke­nis.

De tussen de zuilen geplaatste houten wanden die de consistoriekamer vormden, zijn weggebroken, wat tot een grote verfraaiing van het interieur heeft geleid.

Het Van der Kleij orgel dat in 1918 in gebruik is genomen.

Het Van der Kleij orgel dat in 1918 in gebruik is genomen.

Interieur na de restauratie in 1978 / 1979

Interieur na de restauratie in 1978 / 1979

Het is beter tot de HEERE de toevlucht te nemen dan op de mensen te vertrouwen. (Ps. 118 : 8)